پیامِ مشرقلالۂ طور
چو در جنت خرامیدم پس از مرگ
۱
چو در جنت خرامیدم پس از مرگبہ چشمم این زمین و آسمان بودشکی با جان حیرانم در آویختجہان بود آن کہ تصویر جہان بود
When I was dead, and walked in Paradise, this heaven I could clearly see;
One doubt yet lingered in my baffled soul – was it the world, that world of imagery?
۱۰۱ / ۲۸۵