ز مرغان چمن نا آشنایم

ز مرغان چمن نا آشنایمبہ شاخ آشیان تنہا سرایماگر نازک دلی از من کران گیرکہ خونم مے تراود از نوایم

The garden songsters’ chorus I, for one, do not join, but sing on my branch alone.
If you are weak, do not come near me; for in my song you will see my heart’s blood drawn.