ای غنچۂ خوابیدہ چو نرگس نگران خیز

خورشید کہ پیرایہ بسیمای سحر بستآویزہ بگوش سحر از خون جگر بستاز دشت و جبل قافلہ ہا رخت سفر بستاے چشم جہان بین بتماشای جہان خیزاز خواب گران خواب گران خواب گران خیزاز خواب گران خیز

English translation

Now the sun, that doth adorn with his rays the brow of morn, doth suffuse the cheeks thereof with the crimson blush of love. Over mountain, over plain caravans take route again; bright and world-beholding eyes, gaze upon the world, and rise!
Out of leaden sleep, out of slumber deep: Arise! Out of slumber deep: Arise!

Translated by A.J. Arberry

Urdu translation

آفتاب نے سحر کی پیشانی کو مزیّن کر دیا ہے؛ اس نے سحر کے کان میں اپنے خون جگر کا آویزہ لٹکا دیا ہے؛ دشت و جبل سے قافلے سفر پر چل نکلے ہیں ؛ اے چشم جہاں بیں تو بھی تماشائے جہاں کے لیے اٹھ۔اس خواب گراں ، خواب گراں ، خواب گراں سے بیدار ہو! خواب گراں سے بیدار ہو!

About this couplet

This is couplet 2 of 7 in “⁨ای غنچۂ خوابیدہ چو نرگس نگران خیز⁩” (ay ghuncha-e khwabida cho nargis nigaran khez) in the section Part 2, from Allama Muhammad Iqbal's Persian book Zabur-e-Ajam (⁨زبورِعجم⁩), published in 1927.

Read it in the poem

۲ / ۷