تمہید

بیا ساقی بیار ن کہنہ می راجوان فرودین کن پیر وی رانوائی دہ کہ از فیض دم خویشچو مشعل بر فروزم چوب نے را

Give me a sweet tone that by my breath own, like torch I may lit up my flute’s gay tone (love tone).
(In this chapter Iqbal is addressing whole mankind without distinction of cast and creed.)

یکی از حجرۂ خلوت برون یبباد صبحگاہی سینہ بگشایخروش این مقام رنگ و بو رابقدر نالۂ مرغی بیفزای

Leave thy solitude cell for a while please, ope thy bosom thus from the morning breeze.
For a tempo to world’s hustle and thrill, raise thy tune and tone to song bird’s trill (sing a musical note with a trill).