بباد صبحدم شبنم بنالید

بباد صبحدم شبنم بنالیدکہ دارم از تو امید نگاہیدلم افسردہ شد از صحبت گلچنان بگذر کہ ریزم بر گیاہی

To the morning breeze’ weep’d the dew’ in trance, I cherish from thee a favour of glance.
I have fostered gloom from the Rose,’ alas! Thus pass in a way that I fall on grass.