ز خاک نرگسستان غنچہ ئی رست

ز خاک نرگسستان غنچہ ئی رستکہ خواب از چشم او شبنم فرو شستخودی از بیخودے آمد پدیدارجہان دریافت آخر آنچہ می جست

In the narcissus bed a bud did rise, the dew of dawn washed slumber from its eyes.
Self out of selflessness appeared, and so what it had sought, the world did realize.