جہان کز خود ندارد دستگاہی

جہان کز خود ندارد دستگاہیبہ کوی آرزو می جست راہیز آغوش عدم دزدیدہ بگربختگرفت اندر دل آدم پناہی

The world, that findeth in itself no stay, sought in the street of yearning for a way:
From the embrace of non-existence fled, and last in Adam’s heart for refuge lay.