گل رعنا چو من در مشکلی ہست

گل رعنا چو من در مشکلی ہستگرفتار طلسم محفلی ہستزبان برگ او گویا نکردندولی در سینۂ چاکش دلی ہست

The Rose and I one problem have to tell; we both are seized by the assembly’s spell;
The petal’s tongue was not made eloquent, but in his wounded breast a heart doth dwell.