دل من در طلسم خود اسیر است

دل من در طلسم خود اسیر استجہان از پرتو او تاب گیر استمپرس از صبح و شامم ز آفتابیکہ پیش روزگار من پریر است

My heart to its own spell is prisoner; the world is lightened by its radiance fair.
Seek not my dawn and even in a sun that ere my rising shone a many year.