بجہان دردمندان تو بگو چہ کار داری

بجہان دردمندان تو بگو چہ کار داریتب و تاب ما شناسی دل بی قرار داری

Tell me this: what is Thy share in this world of pain and care? Knowest Thou the spirit’s smart? Hast Thou an uneaseful heart?

چہ خبر ترا ز اشکی کہ فرو چکد ز چشمیتو ببرگ گل ز شبنم در شاہوار داری

Of such bitter tears that well from the eye, what canst Thou tell? See, Thy rose’s petals hold dewy pearls of price untold!

چہ بگویمت ز جانی کہ نفس نفس شمارددم مستعار داری غم روزگار داری

Or the soul, that numbereth life departing at each breath, borrowed spirit, grief of time – shall I speak thee in rhyme?