درین میخانہ ای ساقی ندارم محرمی دیگر

درین میخانہ اے ساقی ندارم محرمی دیگرکہ من شاید نخستین آدمم از عالمی دیگر

None other in this tavern is, Saki, to share my mysteries; am I the first (O who can tell) conceived in heaven, on earth to dwell?

دمی این پیکر فرسودہ را سازی کف خاکیفشانی آب و از خاک آتش انگیزی دمی دیگر

A while this spent and weary frame Thou makest dust; and on the same scatterest water; lo I see fire in the ashes presently.

بیار آن دولت بیدار و آن جام جہان بین راعجم را دادہ ئی ہنگامۂ بزم جمی دیگر

Bring me that fortune ever new, the cup where lies the world to view, for, in the palace of the East, another Jamshid sits to feast.