از داغ فراق او در دل چمنی دارم

از داغ فراق او در دل چمنی دارماے لالۂ صحرائی با تو سخنی دارماین آہ جگر سوزی در خلوت صحرا بہلیکن چکنم کاری با انجمنی دارم

This brand of grief, His love apart, hath sown a garden in my heart; O desert-flame anemone, I have a word to say to thee!
Best in the wilderness, alone, to breathe the soul-consuming groan; yet what can I, condemned for good to wrestle with the multitude?