کم سخن غنچہ کہ در پردۂ دل رازی داشت

کم سخن غنچہ کہ در پردۂ دل رازی داشتدر ہجوم گل و ریحان غم دم سازی داشتمحرمی خواست ز مرغ چمن و باد بہارتکیہ بر صحبت آن کرد کہ پروازی داشت

Silent rosebud in her heart had a secret, veiled apart, suffered countless aches and woes buffeted by thyme and rose.
So she sought, to keep her word, breeze of spring and meadow-bird, putting faith in these (yet both soared on wing) to guard her troth.