تمہید آسمانی نخستین روز آفرینش ٓنکوہش می کند آسمان زمین را
بے تجلی ہای جان بحر و برشدود پیچان طیلسان پیکرش
English translation
Sea and land lacked the spirit’s manifestations; a curling vapour was the mantle of earth’s body;
Urdu translation
دنیا کے بحر و بر اندرونی تجلّی کے بغیر تھے، اٹھا ہوا دھواں اس کے پیکر کی چادر تھی۔
About this couplet
This is couplet 10 of 30 in “تمہید آسمانی نخستین روز آفرینش ٓنکوہش می کند آسمان زمین را” (On the first day of creation Heaven rebukes Earth), from Allama Muhammad Iqbal's Persian book Javid Nama (جاوید نامہ), published in 1932.
Read it in the poem۱۰ / ۳۰