تمہید آسمانی نخستین روز آفرینش ٓنکوہش می کند آسمان زمین را

ملک آدم خاکدانی بود و بسدشت او بے کاروانی بود و بس

English translation

Man’s realm was a heap of earth, no more, an empty wilderness, without a caravan;

Urdu translation

آدم کی دنیا اس وقت محض ایک خاکدان تھی اور اس کے صحرا بغیر کسی کاروان کے تھے۔

About this couplet

This is couplet 7 of 30 in “⁨تمہید آسمانی نخستین روز آفرینش ٓنکوہش می کند آسمان زمین را⁩” (On the first day of creation Heaven rebukes Earth), from Allama Muhammad Iqbal's Persian book Javid Nama (⁨جاوید نامہ⁩), published in 1932.

Read it in the poem

۷ / ۳۰