خیالم کو گل از فردوس چیند

خیالم کو گل از فردوس چیندچو مضمون غریبی آفرینددلم در سینہ می لرزد چو برگیکہ بر وی قطرۂ شبنم نشیند

My thought plucks flowers that in Eden grew to shape and fashion fancies rare and new.
Then shakes my heart a leaf within my breast, a petal trembling ’neath the Summer dew.