ہوس ہنوز تماشا گر جہانداریست

ہوس ہنوز تماشا گر جہانداری استدگر چہ فتنہ پس پردہ ہای زنگاری است

Greed is acting still his play this world to dominate; what new turbulence, I pray, behind Heaven’s veil doth wait?

زمان زمان شکند آنچہ می تراشد عقلبیا کہ عشق مسلمان و عقل زناری است

Now and now Mind breaketh through what idols it designed; come, for Love believeth true and infidel is Mind.

امیر قافلہ ئی سخت کوش و پیہم کوشکہ در قبیلۂ ما حیدری ز کراری است

Thou’rt the Leader of the train; then labour fiercely still; in our tribe, he rule doth gain who hath a warrior’s will.

تو چشم بستی و گفتی کہ این جہان خوٍابستگشای چشم کہ این خواب خواب بیداری است

Thou hast closed thine eyes, and said, ‘The world’s a dream, no less’: Ope thine eyes; this dream-abed is all of wakefulness.

بخلوت انجمنی آفرین کہ فطرت عشقیکی شناس و تماشا پسند بسیاری است

In thy solitude, alone, create a company: Love, that’s made to know the One, the many loves to see.

تپید یک دم و کردند زیب فتراکشخوشا نصیب غزالی کہ زخم او کاری است

But an instant quivered be ere to the saddle bound – fortunate gazelle, to he so singled out to wound!

بباغ و راغ گہر ہای نغمہ می پاشمگران متاع و چہ ارزان ز کند بازاری است

In the garden and the mead I sow my jeweled air; precious goods, yet cheap indeed when there are none to hear.