با نشئہ درویشی در ساز و دمادم زن

با نشئہ درویشی در ساز و دمادم زنچون پختہ شوی خود را بر سلطنت جم زن

Like the dervish drunken be quaff the winecup instantly, and, when thou art bolder grown, hurl thyself on Jamshid’s throne.

گفتند جھان ما آیا بتو می سازدگفتم کہ نمی سازد گفتند کہ برہم زن

‘This our world’, they asked of me, ‘is’t congenial to thee?’ ‘Nay’, I answered; and they cried, ‘break and strew it far and wide!’

در میکدہ ہا دیدم شایستہ حریفی نیستبا رستم دستان زن با مغبچہ ہا کم زن

In the taverns I saw none meet to be companion; get thee less with tavern-boys smite with Rustam and rejoice!

اے لالہ صحرائی تنہا نتوانی سوختاین داغ جگر تابی بر سینہ آدم زن

Tulip in the desert bright, burn thou not in lonely light; let thy heart consuming glow blaze in Adam’s bosom, too.

تو سوز درون او، تو گرمے خون اوباور نکنی چاکی در پیکر عالم زن

Thou’rt His fiery inward mood, thou the fever of His blood; dost thou not believe? Go; rend this world’s body, end to end.

عقل است چراغ تو در راہگذاری نہعشق است ایاغ تو با بندۂ محرم زن

Is the Mind thy lamp? To-day, set it out upon the war; if thy beaker Love? Drink wine with some trusty mate of thine.

لخت دل پر خونی از دیدہ فرو ریزملعلی ز بدخشانم بردار و بخاتم زن

Ah, my heart is all aglow, from mine eves the blood streams flow; see, my ruby offering; take, and wear this in thy ring.