زندگی در صدف خویش گہر ساختن است

زندگی در صدف خویش گہر ساختن استدر دل شعلہ فرو رفتن و نگداختن است

What is this life? A pearl in thy own shell to bear, in the flame’s heart to hurl thyself, nor melt to air.

عشق ازین گنبد در بستہ برون تاختن استشیشۂ ماہ ز طاق فلک انداختن است

Love is with speed to pass out of this shuttered sphere, to cast the moon’s bright glass high over heaven clear.

سلطنت نقد دل و دین ز کف انداختن استبہ یکی داد جہان بردن و جان باختن است

Power is from hand to fling the cash of heart and faith: To rule the world, a king, and brave the chance of death.

حکمت و فلسفہ را ہمت مردی بایدتیغ اندیشہ بروی دو جہان آختن است

Philosophy is taught by manly zeal alone, to whet the blade of thought upon the world for stone.

مذہب زندہ دلان خواب پریشانی نیستاز ہمین خاک جہان دگری ساختن است

The living spirit’s trust is no disordered dream, but of this scattered dust to build a braver scheme.