بہ آن قوم از تو میخواہم گشادی

بہ آن قوم از تو میخواہم گشادیفقیہش بے یقینی کم سوادیبسی نادیدنے را دیدہ ام من"مرا اے کاشکی مادر نزادی"

I seek for that nation a rising field, with jurists confused, too rigid to yield.
The woes I have seen I wish not to spot. Alas my mother had mothered me not.

نگاہ تو عتاب آلود تا چندبتان حاضر و موجود تا چنددرین بتخانہ اولاد براہیمنمک پروردۂ نمرود تا چند

How long shall you gaze with a wrathful stare? Omnipresent gods, how long every where?
The sons of the Abe how long in this fane, like fosters of Nimrod shall hold their reign?

سرود رفتہ باز آید کہ ناید؟نسیمی از حجاز آید کہ ناید؟سرآمد روزگار این فقیریدگر داناے راز آید کہ ناید؟

That bliss of the past may come or not; that breeze of Hijaz may come or not? This beggar’s last ‘time’ has come so near, may come or not secrets seer.

اگر می آید آن دانای رازیبدہ او را نواے دل گدازیضمیر امتان را می کند پاککلیمی یا حکیمی نے نوازی

If so e’er comes that gifted mystic sage, to him then convey a burning message:
To purify conscience of nations soon, with sceptre of Moses and David’s tune.

متاع من دل درد آشنای استنصیب من فغان نارسای استبخاک مرقد من لالہ خوشترکہ ہم خاموش و ہم خونین نوای است

My heart is wealth mine who knows pang’s pine, yet not reaching Him are wailings mine.
By the grave of mine a poppy looks fine, like me calm and gory are laments thine.