درین چمن دل مرغان زمان زمان دگر است

درین چمن دل مرغان زمان زمان دگر استبشاخ گل دگر است و بہ آشیان دگر است

In the heart of the birds, that range this garden, is ever change; ‘Tis one with the rose at breast, an other within the nest.

بخود نگر گلہ ہای جھان چہ میگوئیاگر نگاہ تو دیگر شود جھان دگر است

Look thou to thyself intent; of the world what cause to lament? There’s a different world to see, be there change of sight in thee.

بہ ھر زمانہ اگر چشم تو نکو نگردطریق میکدہ و شیوۂ مغان دگر است

Each moment, if but thine eye regardeth attentively, changeth the tavern road and the Magian’s wonted mode.

بہ میر قافلہ از من دعا رسان و بگویاگرچہ راہ ہمان است کاروان دگر است

The caravan’s leader, greet with my blessing, and then repeat: ‘Though the way unchanged remain, ‘Tis a different caravan!’