عصر حاضر

چہ عصر است این کہ دین فریادی اوستہزاران بند در زادی اوستز روی دمیت رنگ و نم بردغلط نقشی کہ از بھزادی اوست

What is the age? On whom the faith cries; who puts on it thousand checks and ties.
From Man’s face it saps all the healthy signs; his paintings depict, his evil designs.

نگاہش نقشبند کافری ہاکمال صنعت او زری ہاحذر از حلقۂ بازارگانشقمار است این ہمہ سوداگری ہا

His glance only paints the heathen’s shade; his skill’s big height are statues he made.
Thus shun the trade circles of his own make; who plans all business for gambling sake.

جوانان را بد موز است این عصرشب ابلیس را روز است این عصربدامانش مثال شعلہ پیچمکہ بے نور است و بے سوز است این عصر

To youths of this age he taught evil ways; it turned the Satan’s night into his days.
Like flame I make a coil on his face; as this age lacks all the shine and grace.

مسلمان فقر و سلطانی بہم کردضمیرش باقی و فانی بہم کردولیکن الامان از عصر حاضرکہ سلطانی بہ شیطانی بہم کرد

The Muslim draws content and kingship close; he views the man and God in a close pose.
From this Age but I wished to run away; who has mixed the kingship with Satan’s way.

چہ گویم رقص تو چون است و چون نیستحشیش است این نشاط اندرون نیستبہ تقلید فرنگی پاے کوبیبہ رگہای تو ن طغیان خون نیست

The dance you now play in this or that way; is just a drug’s kick, a bliss to soul nay.
In wake of whites so? You play feet, lo! No blood boils ever in thy-own-veins so!