نوای غالب

"بیا کہ قاعدۂ آسمان بگردانیمقضا بگردش رطل گران بگردانیم

Come, let us change the rule of heaven, let us change fate by revolving a heavy measure of wine;

اگر ز شحنہ بود گیر و دار نندیشیموگر ز شاہ رسد ارمغان بگردانیم

Though the police-captain makes trouble, we will not worry, and if the king himself sends a present, we will reject it.

اگر کلیم شود ہمزبان سخن نکنیموگر خلیل شود میہمان بگردانیم

Though Moses converse with us, we will not say a word; though Abraham be our host, we will decline him.

بجنگ باج ستانان شاخساری راتہی سبد ز در گلستان بگردانیم

Battling, the tribute-snatchers of the grove we will turn away from our garden’s gate with empty basket;

بہ صلح بال فشانان صبحگاہی راز شاخسار سوی آشیان بگردانیم

Peacefully, the birds that flutter their wings at dawn we will send back from the grove to their nests.

ز حیدریم من و تو ز ما عجب نبودگر آفتاب سوی خاوران بگردانیم"

You and I are of Haidar, so no wonder would it be if we turn back the sun towards the East.