صورت نپرستم من بتخانہ شکستم من

صورت نپرستم من بتخانہ شکستم منآن سیل سبک سیرم ہر بند گسستم من

I never worshipped forms; I broke the idol house. I am a rushing flood, which bursts all bounds.

در بود و نبود من اندیشہ گمانہا داشتاز عشق ہویدا شد این نکتہ کہ ہستم من

About my being or non-being thought was in doubt. But Love made manifest the fact that I exist.

در دیر نیاز من در کعبہ نماز منزنار بدوشم من تسبیح بدستم من

I worship in the idol-house, and I pray in the Ka‘bah, around my neck the sacred thread, and in my hand the rosary.

سرمایہ درد تو غارت نتوان کردناشکی کہ ز دل خیزد در دیدہ شکستم من

I dare not waste the wealth of grief you have bestowed on me. So I stem in my eyes the tears that well up from my heart.

فرزانہ بہ گفتارم دیوانہ بہ کردارماز بادہ شوق تو ہشیارم و مستم من

Wise in my words, I am mad in my deeds. Drunk with the wine of love for you, I am still fully sober.