فرصت کشکمش مدہ این دل بیقرار را

فرصت کشمکش مدہ این دل بی قرار رایک دو شکن زیادہ کن گیسوی تابدار را

Leave no quarter to resist to this restless heart of mine give Thy curls another twist, let Thy tresses intertwine.

از تو درون سینہ ام برق تجلئی کہ منبا مہ و مہر دادہ ام تلخی انتظار را

In my heart Thy lightning shone radiant as flashing gold, which the expectant sun and moon marveled sorely to behold.

ذوق حضور در جہان رسم صنم گری نہادعشق فریب می دہد جان امیدوار را

Holy joy to dwell with thee fashioned world idolatry; love with his deceitful art ever cheats the hopeful heart.

تا بفراغ خاطری نغمۂ تازہ ئی زنمباز بہ مرغزار دہ طایر مرغزار را

Come the meadow-bird again to the green and meadowed plain that with mind devoid of care I may tune a sweet, new air.

طبع بلند دادہ ئی بند ز پای من گشایتا بہ پلاس تو دہم خلعت شہریار را

A high soul Thou gavest me; loose my bonds, and set me free? Kingly raiment I would spurn if Thy sackcloth I may earn.

تیشہ اگر بسنگ زد این چہ مقام گفتگوستعشق بدوش می کشد این ہمہ کوہسار را

If the axe (as legend says) cleave the rock, shall that amaze love upon his shoulder bears such a mountain-range of cares!