زیارت حضرت سید علی ھمدانی و ملا طاہر غنی کشمیری

حرف رومی در دلم سوزی فکندآہ پنجاب آن زمین ارجمند

Rumi’s words kindled a fire in my heart. Alas for Panjab, that precious land!

از تپ یاران تپیدم در بہشتکہنہ غمہا را خریدم در بہشت

Even in Paradise I burned with the fever of my friends, and knew again my ancient griefs.

تا در آب گلشن صدائی دردمنداز کنار حوض کوثر شد بلند

Until in that bower a sorrowful voice rose up from the banks of the stream Kauthar:

"جمع کردم مشت خاشاکی کہ سوزم خویش راگل گمان دارد کہ بندم آشیان در گلستان"غنی -

‘I gathered a handful of straw to set myself on fire; the rose supposes that I would build a nest in the garden.’

گفت رومی "آنچہ می آید نگردل مدہ با آنچہ بگذشت اے پسر

Rumi said, ‘Observe what is now coming; give not your heart to what has passed, my son.

شاعر رنگین نوا طاہر غنیفقر او باطن غنی، ظاہر غنی

That poet of colourful song, Tahir Ghani, whose poverty abounds in riches inward and outward,

نغمہ ئی می خواند آن مست مدامدر حضور سید والا مقام

Drunk with eternal wine, is chanting a melody in the presence of the Sayyid sublime,

سید السادات، سالار عجمدست او معمار تقدیر امم

Noble of nobles, commander of Persia, whose hand is the architect of the destiny of nations.

تا غزالی درس اﷲ ہو گرفتذکر و فکر از دودمان او گرفت

Ghazali himself learned the lesson of God is He and drew meditation and thought from his stock.

مرشد آن کشور مینو نظیرمیر و درویش و سلاطین را مشیر

Guide he of that emerald land, counsellor of prince and dervish and sultan;

خطہ را آن شاہ دریا آستینداد علم و صنعت و تہذیب و دین

A king ocean-munificent, to that vale he gave science, crafts, education, religion.

آفرید آن مرد ایران صغیربا ھنر ہای غریب و دلپذیر

That man created a miniature Iran with rare and heart-ravishing arts;

یک نگاہ او گشاید صد گرہخیز و تیرش را بدل راہی بدہ"

With one glance he unravels a hundred knots – rise, and let his arrow transfix your heart.’