لالۂ این چمن آلودۂ رنگ است ہنوز

لالہ این چمن آلودۂ رنگ است ہنوزسپر از دست مینداز کہ جنگ است ہنوز

The tulip of this meadowland is yet all flecked with hue; cast not the shield out of thy hand, for battle flares anew.

فتنہ ئی را کہ دو صد فتنہ با آغوشش بوددختری ہست کہ در مہد فرنگ است ہنوز

A tumult, in whose swelling breast two hundred tumults wait that maiden is who dwells caressed in Europe’s cradle yet.

اے کہ آسودہ نشینی لب ساحل بر خیزکہ ترا کار بگرداب و نہنگ است ہنوز

O thou who sittest at thy ease beside the shore, arise! The whirlpool roars across the seas, the shark in menace lies.

از سر تیشہ گذشتن ز خردمندی نیستاے بسا لعل کہ اندر دل سنگ است ہنوز

No part of wisdom ’tis, I trow, the trusty axe to shun; within the rock’s heart, even now, are rubies to be won.

باش تا پردہ گشایم ز مقام دگریچہ دہم شرح نواہا کہ بچنگ است ہنوز

Await! And I will raise the veil, that other songs may thrill; what should I of such music tell the lute concealeth still?

نقش پرداز جھان چون بجنونم نگریستگفت ویرانہ بسودای تو تنگ است ہنوز

When the world’s wondrous Artist viewed the madness in my brain, he cried, ‘Too mighty swells thy mood, this ruin to contain!’