تکیہ بر حجت و اعجاز بیان نیز کند

تکیہ بر حجت و اعجاز و بیان نیز کنندکار حق گاہ بہ شمشیر و سنان نیز کنند

Faith depends on arguments and on magic eloquence; yet anon men serve the Lord with the lance and fearless sword.

گاہ باشد کہ تہ خرقہ زرہ می پوشندعاشقان بندۂ حال اندو چنان نیر کنند

Oft the dervish robes conceal underneath a coat of steel; lovers, slaves to passion’s mood, with such armour are endued.

چون جھان کہنہ شود پاک بسوزند او راو ز ہمان آب و گل ایجاد جہان نیر کنند

When the world too old is grown, it is burst and overthrown, then its water and its clay men for new foundation lay.

ہمہ سرمایۂ خود را بہ نگاہی بدہنداین چہ قومی است کہ سودا بزیان نیر کنند

Stored and cherished capital, for one glance they yield it all: What a people these, who take profit of the loss they make!

آنچہ از موج ہوا با پرکاہی کردندعجبی نیست کہ با کوہ گران نیر کنند

What upon a blade of grass Ether-borne they bring to pass, ‘tis not strange that they can prove, ponderous mountain chains to move.

عشق مانند متاعی است بہ بازار حیاتگاہ ارزان بفروشند و گران نیر کنند

Love is as a merchandise; in Life’s marketplace it lies, now at little price is sold, and anon for mighty gold.

تا تو بیدار شوی نالہ کشیدم ورنہعشق کاری است کہ بی آہ و فغان نیر کنند

I have sung lamentingly out of sleep to waken thee, else is Love a labour done sighlessly, without a groan.