صوفی و ملا

گرفتم حضرت ملا ترش روستنگاہش مغز را نشناسد از پوستاگر با این مسلمانی کہ دارممرا از کعبہ میراند حق او ست

The Mullah and Sufi are cross in deed; his eye seldom sees the pitch in its seed.
If this is the faith which I have in me; to oust me from Kaaba a right has he.

فرنگی صید بست از کعبہ و دیرصدا از خانقاہان رفت لاغیرحکایت پیش ملا باز گفتمدعا فرمود یا رب عاقبت خیر

When the English subdued the mosque and fane; ‘no aliens are they’, said the convent’s brain.
I told my fears to a Mullah when; ‘make his end well’, he just prayed then.1
(Convent: Khanqah or monastry.)

بہ بند صوفی و ملا اسیریحیات از حکمت قر ن نگیریبہ یاتش ترا کاری جز این نیستکہ از یسن او سان بمیری

‘To Mullah and Sufi thou art a slave; from insight of Quran no life you crave.
You need verses only at time of grief; that ‘Yasin’ would give death pangs a relief.

ز قر ن پیش خود ئینہ ویزدگرگون گشتہ ئی از خویش بگریزترازوئے بنہ کردار خود راقیامتہای پیشین را برانگیز

Through the mirror of Quran see thy deeds; how changed it thee, change the life you lead.
Thus weigh in a scale thy actions and thought; get a sweeping change as the elders brought.

ز من بر صوفی و ملا سلامیکہ پیغام خدا گفتند ما راولی تأویل شان در حیرت انداختخدا و جبرئیل و مصطفی را

I salute the Mullah and Sufi old; who gave me the message of God as told.
It tilled with wonder the meaning he drew; which God, His Prophet and Gabe never knew.

ز دوزخ واعظ کافر گری گفتحدیثی خوشتر از وی کافری گفتنداند ن غلام احوال خود راکہ دوزخ را مقام دیگری گفت

On hell kafir-maker Mullah spoke; on which a kafir in a nice way broke.
That slave knows not where he would go? Who is sending the rest in heirs long row.

مریدی خود شناسی پختہ کاریبہ پیری گفت حرف نیش داریبمرگ ناتمامی جان سپردنگرفتن روزی از خاک مزاری

A well read disciple asked his guide; with a word in which a sting did hide.
To die for a life will it well behave? To make one’s living from bones of a grave.

پسر را گفت پیری خرقہ بازیترا این نکتہ باید حرز جان کردبہ نمرودان این دور شنا باشز فیض شان براہیمی توان کرد

Thus spoke to his son a guide in patched robe; I tell thee a point after whole life’s probe.
To Nimrods of this age, know by face’ by God’s grace live with the Abram’s grace.