عشق

فکرم چو بہ جستجو قدم زددر دیر شد و در حرم زد

My thought, engaged in finding out the final truth, went to the Ka‘bah and the idol-temple both.

در دشت طلب بسی دویدمدامن چون گرد باد چیدم

I wandered widely in inquiry’s wilderness, collecting my skirts like the whirlwind’s flowing dress.

پویان بی خضر سوی منزلبر دوش خیال بستہ محمل

Bound for an unknown destination with no guide, on my imagination’s shoulders borne astride;

جویای می و شکستہ جامیچون صبح بہ باد چیدہ دامی

Demanding wine with just a broken cup in hand, broadcasting like the dawn a net to catch the wind.

پیچیدہ بخود چو موج دریاآوارہ چو گرد باد صحرا

Recoiling upon myself like waves in the sea, roaming the desert in a whirlwind’s agony;

عشق تو دلم ربود ناگاہاز کار گرہ گشود ناگاہ

But suddenly Your love came and assailed my heart and with a mighty blow it cut the Gordian Knot.

آگاہ ز ہستی و عدم ساختبتخانۂ عقل را حرم ساخت

It taught me all that being and non-being mean; it changed my idol-temple to a holy shrine;

چون برق بہ خرمنم گذر کرداز لذت سوختن خبر کرد

And striking lightning fashion my self’s granary, it taught my heart the joy of burning silently.

سر مست شدم ز پا فتادمچون عکس ز خود جدا فتادم

All in a rapture I was carried off my feet; and I became a shadow, from myself discrete.

خاکم بہ فراز عرش بردیزان راز کہ با دلم سپردی

The sublimating force of what You taught my heart sent my dust soaring right up to Heaven’s starry height.

واصل بہ کنار کشتیم شدطوفان جمال زشتیم شد

My being’s storm-tossed ship at long last came to port, and into beauty’s channel all my ugliness was poured.

جز عشق حکایتی ندارمپرواے ملامتی ندارم

I have no tale to tell except the tale of love; I do not care if men approve or disapprove.

از جلوۂ علم بی نیازمسوزم، گریم، تپم، گدازم

Of learning’s light I do not have the slightest need; and all I have to do is burn and melt and bleed.