مانند صبا خیزو وزیدن دگر آموز

مانند صبا خیز و وزیدن دگر آموزدامان گل و لالہ کشیدن دگر آموزاندر دلک غنچہ خزیدن دگر آموز

Rise like the morning air and learn to blow again; tulip and rose are fair; play gently with their train, deep in the rosebud’s heart learn how to stab thy dart.

موئینہ بہ بر کردی و بی ذوق تپیدیآنگونہ تپیدی کہ بجائی نرسیدیدر انجمن شوق تپیدن دگر آموز

Though ermine wraps thy breast, thou tremblest listlessly; this way thou shiverest, will nothing profit thee; in the assembly learn with love to shake and burn.

کافر دل آوارہ دگر بارہ بہ او بندبر خویش گشا دیدہ و از غیر فروبنددیدن دگر آموز و ندیدن دگر آموز

Faithless! Thy heart astray, once more upon Him bind; break from all else away, nor unto Self be blind: Learn with thy eyes to view, and how to close them, too.

دم چیست پیام است شنیدی نشنیدیدر خاک تو یک جلوہ عام است ندیدیدیدن دگر آموز شنیدن دگر آموز

ما چشم عقاب و دل شہباز نداریمچون مرغ سرا لذت پرواز نداریماے مرغ سرا خیز و پریدن دگر آموز

No falcon’s heart of rage we have, no eagle’s eye; like home birds in a cage we lack the joy to fly; home birds encaged! Arise and soar into the skies.

تخت جم و دارا سر راہی نفروشنداین کوہ گران است بکاہی نفروشندبا خون دل خویش خریدن دگر آموز

Darius’ royal throne men sell not by the way; that mighty mount of stone they barter not for hay: Learn with thy own heart’s blood to purchase thee this good.

نالیدی و تقدیر ہمان است کہ بود استآن حلقۂ زنجیر ہمان است کہ بود استنومید مشو نالہ کشیدن دگر آموز

Thou weep’st; yet Destiny, unchanging doth abide; the chain that circleth thee was aye as firmly tied: Despair not, but anew learn how to weep for rue.

وا سوختہ ئی یک شرر از داغ جگر گیریک چند بخود پیچ و نیستان ہمہ در گیرچون شعلہ بخاشاک دویدن دگر آموز

Art thou consumed? Take flame out of thy heart’s desire and wrap thee in the same and set the reeds afire; along the stubble learn to run a torch, and burn!