گنہکار غیورم مزد بی خدمت نمی گیرم

گنہکار غیورم مزد بی خدمت نمی گیرماز آن داغم کہ بر تقدیر او بستند تقصیرم

A sinner proud am I; no need I take, except I work for it; I rage, because men say He writ predestinate my wilful deed.

ز فیض عشق و مستی بردہ ام اندیشہ را آنجاکہ از دنبالہ چشم مہر عالمتاب میگیرم

The surge of drunkenness and love hath lifted up my thoughts, to where the world-illuming sun doth stare amazed upon me as I rove.

من از صبح نخستین نقشبند موج و گردابمچو بحر آسودہ میگردد ز طوفان چارہ برگیرم

From the first dawn my hand was made artist of whirlpool and wavecrest, and when the ocean lies at rest of the typhoon I gather aid.

جہان را پیش ازین صد بار آتش زیر پا کردمسکون و عافیت را پاک می سوزد بم و زیرم

A hundred times before this day I set the universe afire; its peace and health destroys entire the ardent music that I play.

از آن پیش بتان رقصیدم و زنار بربستمکہ شیخ شہر مرد باخدا گردد ز تکفیرم

Before the idols I have danced and bound the girdle about me, till, thundering at my blasphemy, the city sheikh is God-entranced!

زمانی رم کنند از من زمانی بامن آمیزنددرین صحرا نمی دانند صیادم کہ نخچیرم

Anon they leap from me away, anon they follow in my train, for no man knoweth in this plain whether I hunter am, or prey.

دل بی سوز کم گیرد نصیب از صحبت مردیمس تابیدہ ئی آور کہ گیرد در تو اکسیرم

Of Supermen’s society naught gains the heart that’s not aglow: Bring me thy molten brass and, lo! My elixir shall work in thee.