سوال نہم

کہ شد بر سر وحدت واقف آخر؟شناسای چہ آمد عارف آخر؟

Who at last became familiar with the secret of unity? Who is the wise man that is agnostic?

تہ گردون مقام دلپذیر استو لیکن مہر و ماہش زود میر است

The world beneath the sky is a charming place, but its sun and moon are prone to decay.

بدوش شام نعش آفتابیکواکب را کفن از ماہتابی

The corpse of the sun is carried on the shoulders of the evening; the stars vanish when the moon appears.

پرد کہسار چون ریگ روانیدگرگون مے شود دریا بآنی

The mountain flies like the moving sand, the river changes in a moment.

گلان را در کمین باد خزان استمتاع کاروان از بیم جان است

Autumn lies in ambush against the flowers; the merchandise of the caravan is the fear (of loss) of life.

ز شبنم لالہ را گوھر نمانددمی ماند دمے دیگر نماند

The tulip does not retain its beauty through dew, if it retains it for a while; it loses it the next moment.

نوا نشنیدہ در چنگی بمیردشرر ناجستہ در سنگی بمیرد

The sound dies in the harp without being produced; the flame dies in the stone without manifesting itself.

مپرس از من ز عالمگیری مرگمن و تو از نفس زنجیری مرگ

Don’t ask me about the universality of death, you and I are tied by our breaths to the chain of death.