چون چراغ لالہ سوزم در خیابان شما

چون چراغ لالہ سوزم در خیابان شمااے جوانان عجم جان من و جان شما

Like a tulip’s flame I burn in your presence as I turn; by my life, and yours, I swear youth of Persia ever fair!

غوطہ ہا زد در ضمیر زندگی اندیشہ امتا بدست آوردہ ام افکار پنہان شما

I have dived, and dived again with my thoughts into life’s brain until I prevailed to find every secret of your mind.

مہر و مہ دیدم نگاہم برتر از پروین گذشتریختم طرح حرم در کافرستان شما

Sun and moon – I gazed on these far beyond the Pleiades, and rebuilt a sanctuary in your infidelity.

تا سنانش تیز تر گردد فرو پیچیدمششعلہ ئی آشفتہ بود اندر بیابان شما

I have twisted well the blade till its edge was sharper made; pale the gleam and lusterless wasted in your wilderness.

فکر رنگینم کند نذر تہی دستان شرقپارۂ لعلی کہ دارم از بدخشان شما

My thought’s images dispense to the Orient’s indigence the bright ruby that I gain from your mines of Badakhshan.

میرسد مردی کہ زنجیر غلامان بشکنددیدہ ام از روزن دیوار زندان شما

Comes the man, to free at last slaves confined in fetters fast; through the windows in the wall of your prison I see all.

حلقہ گرد من زنید اے پیکران آب و گلآتشے در سینہ دارم از نیاکان شما

Make a ring about me now; in my breast a fire’s aglow that your forebears lit one day, things of water and of clay.