احوال دوشیزۂ مریخ کہ دعوی رسالت کردہ

در گذشتیم از ہزاران کوی و کاخبر کنار شہر میدان فراخ

We passed by thousands of streets and mansions; on the edge of the city was a broad square.

اندر آن میدان ہجوم مرد و زندر میان یک زن قدش چون نارون

And in that square a swarm of men and women, amidst them a woman with the stature of a tall pomegranate-tree.

چہرہ اش روشن ولی بے نور جانمعنی او بر بیان او گران

Her face was radiant, but without the light of the soul, as if its meaning were too hard to express;

حرف او بے سوز و چشمش بے نمےاز سرور آرزو نامحرمے

Her speech lacked fire, her eyes lacked tears, not intimate with the joy of desire:

فارغ از جوش جوانی سینہ اشکور و صورت ناپذیر آئینہ اش

Her breast was void of the ardour of youth, blind and unreceptive to images her mirror;

بیخبر از عشق و از آئین عشقصعوۂ رد کردۂ شاہین عشق

She knew nothing of love and the laws of love, she was a sparrow spurned by the hawk of love.

گفت با ما آن حکیم نکتہ دان"نیست این دوشیزہ از مریخیان

That sage who knew all subtleties spoke to us: ‘This damsel is not of the Martians;

سادہ و آزادہ و بے ریو و رنگفرز مرز او را بدزدید از فرنگ

Simple and free of guile, without artifice, Farzmarz kidnapped her from the Franks.

پختہ در کار نبوت ساختش،اندرین عالم فرو انداختش

And made her expert in the craft of prophethood, then let her loose upon this world;

گفت نازل گشتہ ام از آسماندعوت من دعوت آخر زمان

She declared, "I have come down from heaven; my message is the final message of time."

از مقام مرد و زن دارد سخنفاش تر می گوید اسرار بدن

She speaks of the status of man and woman; she speaks more openly of the secrets of the body.

نزد این آخر زمان تقدیر زیستدر زبان ارضیان گویم کہ چیست"

The destiny of life in this end of time I will now recount in the language of earthlings.’