زروان کہ روح زمان و مکان است مسافر را بہ سیاحت عالم علوی می برد

از کلامش جان من بیتاب شددر تنم ہر ذرہ چون سیماب شد

My soul was convulsed by the words that he spoke, every atom of my body trembled like quicksilver.

ناگہان دیدم میان غرب و شرقآسمان در یک سحاب نور غرق

Suddenly I saw, between the West and the East, heaven immersed in a single cloud of light;

زان سحاب افرشتہ ئی آمد فرودبا دو طلعت این چو آتش آن چو دود

Out of that cloud an angel descended having two faces, one like fire, one like smoke.

آن چو شب تاریک و این روشن شہابچشم این بیدار و چشم آن بخواب

One dark as night, the other bright as a meteor, the eyes of one watchful, the other’s eyes asleep.

بال او را رنگہای سرخ و زردسبز و سیمین و کبود و لاجورد

The hues of his wings were of crimson and gold, emerald and silver, azure and lapis-lazuli;

چون خیال اندر مزاج او رمیاز زمین تا کہکشان او را دمی

His temper had the fleetness even of a phantom, he sped from earth to the Milky Way in an instant;

ہر زمان او را ہواے دیگریپر گشادن در فضای دیگری

Every moment he was seized by another desire, to spread his wings in yet another sky.

گفت "زروانم جہان را قاہرمہم نہانم از نگہ ھم ظاہرم

He said, ‘I am Zarvan, I am the world-subduer, alike hidden from sight and manifest am I.

بستہ ہر تدبیر با تقدیر منناطق و صامت ہمہ نخچیر من

Every plan is bound up with my determining; voiced and voiceless-all alike are my prey.

غنچہ اندر شاخ می بالد ز منمرغک اندر آشیان نالد ز من

Through me the bud swells upon the branch, through me the birdie bewails in the nest;

دانہ از پرواز من گردد نھالہر فراق از فیض من گردد وصال

Through my flight the seed becomes a stalk, through my effluence every parting turns to union.

ہم عتابی ھم خطابی آورمتشنہ سازم تا شرابی آورم

I pronounce both reproach and exhortation; I render athirst, that I may offer wine.

من حیاتم من مماتم من نشوزمن حساب و دوزخ و فردوس و حور

I am life, I am death, I am resurrection, I am the Judgment, Hell, Heaven and Houri.

آدم و افرشتہ در بند من استعالم شش روزہ فرزند من است

Man and angel are both in bondage to me, this transitory world is my own child;

ہر گلی کز شاخ می چینی منمام ہر چیزی کہ می بینی منم

I am every rose that you pluck from the branch, I am the matrix of every thing that you see.

در طلسم من اسیر است این جہاناز دمم ہر لحظہ پیر است این جہان

This world is a prisoner in my talisman, every moment it ages through my breath.

لی مع اﷲ ہر کہ را در دل نشستآن جوانمردی طلسم من شکست

But he who has in his heart I have a time with God, that doughty hero has broken my talisman;

گر تو خواہی من نباشم در میانلی مع اﷲ باز خوان از عین جان"

If you wish that I should not be in the midst, recite from the depths of your soul I have a time with God.’

در نگاہ او نمیدانم چہ بوداز نگاھم این کہن عالم ربود

I know not what it was that was in his glance, it snatched away from my sight this ancient world;

یا نگاھم بر دگر عالم گشودیا دگرگون شد ہمان عالم کہ بود

Either my sight opened on another world or this same world took on another form.

مردم اندر کائنات رنگ و بوزادم اندر عالم بے ہای و ہو

I died in the universe of colour and scent, I was born in a world without tumult and clamour;

رشتۂ من زان کہن عالم گسستیک جہان تازہ ئی آمد بدست

My thread snapped from that ancient world, a whole new world came into my hands.

از زیان عالمے جانم تپیدتا دگر عالم ز خاکم بر دمید

My soul trembled at the loss of a world until another world blossomed out of my dust;

تن سبک تر گشت و جان سیار ترچشم دل بینندہ و بیدار تر

My body became nimbler, my soul more adventurous. the eye of my heart was keener and more wakeful;

پردگی ہا بے حجاب آمد پدیدنغمۂ انجم بگوش من رسید

Veiled things became manifest uncurtained, the melody of the stars reached my ears.