مجلس خدایان اقوام قدیم

آن ہوای تند و آن شبگون سحاببرق اندر ظلمتش گم کردہ تاب

That tempestuous wind, those night black clouds – in their darkness the lightning itself had lost its lustre;

قلزمے اندر ہوا آویختہچاک دامان و گہر کم ریختہ

An ocean suspended in their air, its skirt rent, few pearls pouring;

ساحلش ناپید و موجش گرم خیزگرم خیز و با ہواہا کم ستیز

Its shore invisible, its waves high-surging, high-surging, powerless to battle with the winds.

رومی و من اندر آن دریای قیرچون خیال اندر شبستان ضمیر

Rumi and I in that sea of pitch were as phantoms in the bedchamber of the mind.

او سفر ہا دیدہ و من نو سفردر دو چشمم ناصبور آمد نظر

He much-travelled, I new to travel, my eyes impatient to gaze abroad.

ہر زمان گفتم نگاہم نارساستآن دگر عالم نمی بینم کجاست

Continually I cried: ‘My sight is inadequate, I do not see where the other world may be!’

تا نشان کوہسار آمد پدیدجویبار و مرغزار آمد پدید

Presently a mountain-range appeared, a river, a broad meadow appeared,

کوہ و صحرا صد بہار اندر کنارمشکبار آمد نسیم از کوہسار

Mountain and plain embracing a hundred springtides – fragrant with musk came the breeze from the hills.

نغمہ ہای طایران ہم نفسچشمہ زار و سبزہ ہای نیم رس

Songs of birds conspiring together, fountains, and verdant herbs half-grown.

تن ز فیض آن ہوا پایندہ ترجان پاک اندر بدن بینندہ تر

The body was fortified by the emanation of that air, the pure spirit in the flesh keener of vision.

از سر کہ پارہ ئی کردم نظرخرم آن کوہ و کمر آن دشت و در

I fixed my gaze on the top of a mountain; a joyful the mountain, the slope, the stretching plain;

وادی خوش بے نشیب و بے فرازآب خضر آرد بخاک او نیاز

A lovely valley, even, not sinking nor rising – the water of Kbizr would have need of such a land.

اندرین وادی خدایان کہنآن خدای مصر و این رب الیمن

In this valley were the ancient gods, there the God of Egypt, here the Lord of Yemen;

آن ز ارباب عرب این از عراقاین الہ الوصل و آن رب الفراق

There a Lord of the Arabs, here of Iraq, this one the god of union, that the god of separation;

این ز نسل مہر و داماد قمرآن بہ زوج مشتری دارد نظر

Here an offspring of the sun, and the moon’s son-in-law, another looking to the consort of Jupiter;

ان یکے در دست او تیغ دو رووان دگر پیچیدہ مارے در گلو

One holding a two-edged sword in his hand, another with a serpent wreathed about his throat.

ہر یکی ترسندہ از ذکر جمیلہر یکے آزردہ از ضرب خلیل

Each one was trembling at the Beautiful Name, each wounded by the smiting of Abraham.

گفت مردوخ آدم از یزدان گریختاز کلیسا و حرم نالان گریخت

Mardukh said: ‘Man has fled from God, fled from church and sanctuary, lamenting;

تا بیفزاید بہ ادراک و نظرسوی عھد رفتہ باز آید نگر

And to augment his vision and perception turns his gaze backwards to the past age.

می برد لذت ز آثار کہناز تجلی ہای ما دارد سخن

He takes delight in ancient relics, makes speeches about our theophanies.

روزگار افسانۂ دیگر گشادمی وزد زان خاکدان باد مراد

Time has revealed a new legend; a favourable wind is wafting from younder earth.’

بعل از فرط طرب خوش میسرودبر خدایان رازہای ما گشود

Baal in excess of joy chanted sweetly Unveiling our secrets to the gods.