حرکت بجنت الفردوس

در گذشتم از حد این کائناتپا نھادم در جہان بے جہات

I passed beyond the bounds of this universe and set foot in the undimensioned world;

بے یمین و بے یسار است این جہانفارغ از لیل و نہار است این جہان

A world without both right and left, a world devoid of night and day.

پیش او قندیل ادراکم فسردحرف من از ہیبت معنی بمرد

Before it the lantern of my perception dimmed, my words died in awe of the meaning.

با زبان آب و گل گفتار جاندر قفس پرواز میآید گران

To speak of the spirit with the tongue of water and clay – it is very hard to soar in a cage!

اندکے اندر جھان دل نگرتا ز نور خود شوی روشن بصر

Regard a little while the world of the heart that you may win clear vision by the light of the Self.

چیست دل یک عالم بے رنگ و بوستعالم بے رنگ و بو بے چار سوست

What is the heart? A world without colour and scent, a world without colour and scent and without dimensions.

ساکن و ہر لحظہ سیار است دلعالم احوال و افکار است دل

The heart is at rest, yet every moment in motion; the heart is a world of spiritual states and thoughts.
ا

از حقایق تا حقایق رفتہ عقلسیر او بے جادہ و رفتار و نقل

Reason makes its way from fact to fact; it travels without highroad and tramping and transport;

صد خیال و ہر یک از دیگر جداستاین بگردون آشنا آن نارساست

A hundred images, each different from the other, this one acquaint with heaven, that one unattaining.

کس نگوید این کہ گردون آشناستبر یمین آن خیال نارساست

No one says that this which is acquaint with heaven is on the right hand of that unattaining image,

یا سروری کاید از دیدار دوستنیم گامی از ہوای کوی اوست

Or that the joy which comes from beholding the beloved is but half a pace from the air of His street.

چشم تو بیدار باشد یا بخوابدل ببیند بے شعاع آفتاب

Your eyes may be wakeful or asleep; the heart sees without the rays of the sun.

آن جہان را بر جہان دل شناسمن چگویم زانچہ ناید در قیاس

Know that world by the world of the heart – yet what shall I say of what defies analogy?

اندر آن عالم جھانی دیگریاصل او از کن فکانی دیگری

In that universe was another world whose origin was from another Divine fiat;

لازوال و ھر زمان نوع دگرناید اندر وھم و آید در نظر

Undecaying, and every moment transformed, unimaginable, yet there clearly visible;

ہر زمان او را کمالے دیگریہر زمان او را جمالے دیگری

Every moment clothed in a new perfection, every moment clad in a new beauty.

روزگارش بے نیاز از ماہ و مہرگنجد اندر ساحت او نہ سپہر

Its time had no need of moon and sun; in its expanse the nine spheres are contained.

ہر چہ در غیب است آید روبروپیش از آن کز دل بروید آرزو

Whatever is in the Unseen comes face to face even before the desire for it issues from the heart.

در زبان خود چسان گویم کہ چیستاین جہان نور و حضور و زندگیست

How can I tell in my own tongue what it is, this world? It is light, and presence, and life.

لالہ ھا آسودہ در کہسار ہانہر ھا گردندہ در گلزار ہا

Tulips repose amidst the mountains, rivers meander in the rose -gardens;

غنچہ ہای سرخ و اسپید و کبوداز دم قدوسیان او را گشود

Buds crimson, white and blue blossom with the breath of the holy ones;

آبہا سیمین، ہوا ہا عنبرینقصرھا با قبہ ہای زمردین

Its waters silver, the air ambergris, palaces with domes of emerald,

خیمہ ہا یاقوت گون زرین طنابشاہدان با طلعت آئینہ تاب

Tents of ruby with golden ropes, beauties with countenances radiant as a mirror.

گفت رومی "اے گرفتار قیاسدر گذر از اعتبارات حواس

رومی نے کہا 'اے گرفتار قیاس، اپنے ہوس کے مشاہدات سے آگے بڑھ۔

از تجلی کارہای خوب و زشتمی شود آن دوزخ این گردد بہشت

Acts fair and foul derive out of manifestation, the latter turning to Hell, the former to Heaven;

این کہ بینی قصر ہای رنگ رنگاصلش از اعمال و نے از خشت و سنگ

These many-coloured palaces you behold are built of deeds, not of bricks and stones;

آنچہ خوانی کوثر و غلمان و حورجلوۂ این عالم جذب و سرور

What you call Kauthar and page and houri are the reflection of this world of ecstasy and joy.

زندگی اینجا ز دیدار است و بسذوق دیدار است و گفتار است و بس"

Here life is the Beatific Vision, naught else, the bliss of seeing and speaking with the Beloved.’