در معنی اینکہ بقای نوع از امومت است و حفظ و احترام امومت اسلام است

نغمہ خیز از زخمۂ زن ساز مرداز نیاز او دو بالا ناز مرد

The instrument of man sings melodies, when struck by woman’s plectrum; his soul’s pride swells of her deference.

پوشش عریانی مردان زن استحسن دلجو عشق را پیراہن است

The woman clothes the nakedness of man; the loveliness of the beloved a garment weaves for love.

عشق حق پروردۂ آغوش اواین نوا از زخمۂ خاموش او

The love of God is nourished at her breast, a lovely air struck from her silent hand;

آنکہ نازد بر وجودش کائناتذکر او فرمود با طیب و صلوة

And he in whom all beings make their boast, declared he loved three things – sweet, perfume, prayer, and womankind.

مسلمے کو را پرستارے شمردبہرہ ئی از حکمت قرآن نبرد

What Muslim reckons her a servant, nothing more, no part has won of the Book’s wisdom.

نیک اگر بینی امومت رحمت استزانکہ او را با نبوت نسبت است

If thou lookest well, Motherhood is a mercy, being linked by close affinity to prophethood;

شفقت او شفقت پیغمبر استسیرت اقوام را صورتگر است

And her compassion is the prophet’s own, for mothers shape the way that men shall go;

از امومت پختہ تر تعمیر مادر خط سیمای او تقدیر ما

Maturer, by the grace of Motherhood, the character of nations is, the lines that score that brow determine our estate.

ہست اگر فرہنگ تو معنی رسیحرف امت نکتہ ہا دارد بسی

If thou art learned to attain the truth behind the form, our word community hath, in the Persian, many subtleties.

گفت آن مقصود حرف "کن فکان"زیر پای امہات آمد جنان

He, for whose sake God said Let there be life, declared that Paradise lies at the feet of mothers.

ملت از تکریم ارحام است و بسورنہ کار زندگی خام است و بس

In the honouring of the womb, the life communal is alone secured, else is life raw and brutish.

از امومت گرم رفتار حیاتاز امومت کشف اسرار حیات

Motherhood quickens the pace of life, the mysteries of life revealing; tortuously twists.

از امومت پیچ و تاب جوی ماموج و گرداب و حباب جوی ما

The current of our stream, so that it flows, bubbling and whirling on its rapid course.

آن دخ رستاق زادی جاہلیپست بالای سطبری بد گلی

Take any peasant woman, ignorant, squat-figured, fat, uncomely;

نا تراشی پرورش نادادہ ئیکم نگاہی کم زبانی سادہ ئی

Unrefined, unlettered, dim of vision, simple, dumb;

دل ز آلام امومت کردہ خونگرد چشمش حلقہ ہای نیلگون

The pangs of motherhood have torn her heart, Dark, tragic rings have underscored her eyes;

ملت ار گیرد ز آغوشش بدستیک مسلمان غیور و حق پرست

If from her bosom the community receive one Muslim zealous for the Faith, God’s faithful servant;

ہستی ما محکم از آلام اوستصبح ما عالم فروز از شام اوست

All the pains she bore have fortified our being, and our dawn. glows radiant in the lustre of her dusk.

وان تہی آغوش نازک پیکریخانہ پرورد نگاہش محشری

Now take the slender figure, bosomless, close-cosseted, a riot in her glance;

فکر او از تاب مغرب روشن استظاہرش زن باطن او نازن است

Her thoughts resplendent with the Western light; in outward guise a woman, inwardly no woman she;

بندہای ملت بیضا گسیختتا ز چشمش عشوہ ہا حل کردہ ریخت

She hath destroyed the bonds that hold our pure community secure; her sacred charms are all unloosed and spilled;

شوخ چشم و فتنہ زا آزادیشاز حیا نا آشنا آزادیش

Bold-eyed her freedom is, provocative, and wholly ignorant of modesty;

علم او بار امومت بر نتافتبر سر شامش یکی اختر نتافت

Her learning is inadequate to bear the charge of motherhood, and on the dusk and evening of her days not one star shines;

این گل از بستان ما نارستہ بہداغش از دامان ملت شستہ بہ

Better it were this rose had never grown within our garden, better were her brand washed from the skirt of the community.

االہ گویان چو انجم بے شماربستہ چشم اندر ظلام روزگار

Stars without number whispering No god But God, ungleaming in the dark of time.

پا نبردہ از عدم بیرون ہنوزاز سواد کیف و کم بیرون ہنوز

And not yet risen from nonentity, still wait without the bounded territories of quality and quantity,

مضمر اندر ظلمت موجود ماآن تجلی ہای نامشہود ما

Being hid within the shadows of our patent life, these our epiphanies still unbeheld;

شبنمی بر برگ گل ننشستہ ئیغنچہ ہائی از صبا نا خستہ ئی

Dew not descended on the rose’s bloom, buds not yet torn by the lascivious breeze.

بر دمد این لالہ زار ممکناتاز خیابان ریاض امہات

This garden of potentialities, these unseen tulips blossom from the bower of fertile Motherhood.

قوم را سرمایہ اے صاحب نظرنیست از نقد و قماش و سیم و زر

A people’s wealth rests not, my prudent friend, in linen fine or treasured hoards of silver and of gold;

مال او فرزند ہای تندرستتر دماغ و سخت کوش و چاق و چست

Its riches are its sons, clean-limbed and strong, of body, supple-brained, hard-labouring, healthy and nimble to high enterprise.

حافظ رمز اخوت مادرانقوت قرآن و ملت مادران

Mothers preserve the clue of Brotherhood, the strength of Scripture and Community.