نمودار شدن درویش سودانی

برق بیتابانہ رخشید اندر آبموجہا بالید و غلطید اندر آب

A restless lightning flashed in the water, waves surged and rolled in the water;

بوے خوش از گلشن جنت رسیدروح آن درویش مصر آمد پدید

A sweet scent wafted from the rose-garden of Paradise, the spirit of that dervish of Egypt appeared.

در صدف از سوز او گوہر گداختسنگ اندر سینہ کشنر گداخت

His fire melted the pearl in the oyster-shell, melted the stone in the breast of Kitchener.

گفت "اے کشنر اگر داری نظرانتقام خاک درویشی نگر

He cried, ‘Kitchener, if you have eyes to see, behold the avenging of a dervish’s dust!

آسمان خاک ترا گوری ندادمرقدی جز در یم شوری نداد

Heaven granted no grave for your dust, gave no resting-place but the salty ocean.’

باز حرف اندر گلوی او شکستاز لبش آہی جگر تابی گسست"

Then the words broke in his throat; from his lips a heart-rending sigh was loosed.

گفت "اے روح عرب بیدار شوچون نیاکان خالق اعصار شو

‘Spirit of the Arabs’, he cried, ‘arise; like your forebears, be the creator of new ages!

اے فواد اے فیصل اے ابن سعودتا کجا بر خویش پیچیدن چو دود

Fouad, Feisal, Ibn Saoud, how long will you twist like smoke on yourselves?

زندہ کن در سینہ آن سوزی کہ رفتدر جہان باز آور آن روزی کہ رفت

Revive in the breast that fire which has departed, bring back to the world the day that has gone.

خاک بطحا خالدے دیگر بزاینغمہ توحید را دیگر سرای

Soil of Makah, give birth to another Khalid, chant once more the song of God’s Unity.

اے نخیل دشت تو بالندہ تربر نخیزد از تو فاروقی دگر

In your plains taller grow the palm-trees; shall not a new Farouk arise from you?

اے جہان مومنان مشک فاماز تو می آید مرا بوے دوام

World of musky-hued believers, from you the scent of eternal life is coming to me.

زندگانی تا کجا بے ذوق سیرتا کجا تقدیر تو در دست غیر

How long will you live without the joy of journeying, how long with your destiny in alien hands?

بر مقام خود نیائی تا بہ کیاستخوانم در یمی نالد چو نے

How long will you desert your true station? My bones lament in the deep like a reed-pipe;

از بلا ترسی حدیث مصطفی است"مرد را روز بلا روز صفاست"

Are you afraid to suffer? The Chosen One declared, "For man the day of suffering is the day of purification."

ساربان یاران بہ یثرب ما بہ نجدآن حدی کو ناقہ را آرد بوجد

‘Cameleer, our friends are in Yathrib, we in Nejd; sing that song which will stir the camel to ecstasy.

ابر بارید از زمین ہا سبزہ رستمی شود شاید کہ پای ناقہ سست

The cloud has rained, grasses have sprouted from the earth, it may be that the camel’s pace grows languid.

جانم از درد جدائی در نفیرآن رہی کو سبزہ کم دارد بگیر

My soul wails of the pain of separation; take the road where fewer grasses grow.

ناقہ مست سبزہ و من مست دوستاو بدست تست و من در دست دوست

My camel is drunk with the grass, I for the Beloved; the camel is in your hands, I in the hands of the Beloved.

آب را کردند بر صحرا سبیلبر جبل ہا شستہ اوراق نخیل

They have made a way for waters into the desert, upon the mountains the palm fronds are washed.

آن دو آہو در قفای یکدگراز فراز تل فرود آید نگر

Yonder two gazelles one after the other – see how they are descending from the hill,

یک دم آب از چشمۂ صحرا خوردباز سوی راہ پیما بنگرد

For a moment drink from the desert spring and then glance upon the traveller.

ریگ دشت از نم مثال پرنیانجادہ بر اشتر نمی آید گران

The dew has softened the sands of the plain like silk, the highway is not hard for the camel:

حلقہ حلقہ چون پر تیہو غمامترسم از باران کہ دوریم از مقام

The clouds ring on ring like the wings of the partridge – I fear the rain, for we are far from the goal.

ساربان یاران بہ یثرب ما بہ نجدآن حدی کو ناقہ را آرد بوجد"

Cameleer, our friends are in Yathrib, we in Nejd; sing that song which will stir the camel to ecstasy.’