طاسین زرتشت آزمایش کردن اہرمن زرتشت را

از تو مخلوقات من نالان چو نےاز تو ما را فرودین مانند دی

Because of you my creatures complain like a reed-pipe, because of you our April has become like December;

در جہان خوار و زبونم کردہ ئےنقش خود رنگین ز خونم کردہ ئے

You have made me humbled and dishonoured in the world, you have stained your image with my blood.

زندہ حق از جلوۂ سینای تستمرگ من اندر ید بیضای تست

Truth lives through the epiphany of your Sinai, death for me dwells within your White Hand.

تکیہ بر میثاق یزدان ابلہی استبر مرادش راہ رفتن گمرہی است

It is folly to rely on a covenant with God, to travel the road to His desire is to lose the way;

زھرہا در بادۂ گلفام اوستارہ و کرم و صلیب انعام اوست

Poisons lurk within His rose-tinted wine. saw, worm and cross-these are His gifts.

جز دعاہا نوح تدبیری نداشتحرف آن بیچارہ تأثیری نداشت

Noah had no other resource but prayer, but the words of that hapless man were of no avail.

شہر را بگذار و در غاری نشینہم بہ خیل نوریان صحبت گزین

So abandon the city and hide yourself in a cave, choose the company of the cavalcade of the creatures of light;

از نگاہی کیمیا کن خاک رااز مناجاتی بسوز افلاک را

With one glance make the dust a philosopher’s stone, set fire to the heavens with a single prayer;

در کہستان چون کلیم آوارہ شونیم سوز آتش نظارہ شو

Become a wanderer in the mountains like Moses, be half-consumed in the fire of vision;

لیکن از پیغمبری باید گذشتاز چنین ملا گری باید گذشت

But you must certainly give up prophecy, you must give up all such mullah-mongery.

کس میان ناکسان ناکس شودفطرتش گر شعلہ باشد خس شود

By associating with nobodies, a somebody becomes a nobody, though his nature be a flame, be becomes a chip of wood.

تا نبوت از ولایت کمتر استعشق را پیغمبری درد سر است

So long as prophethood is inferior to sainthood prophecy is a veritable vexation to love.

خیز و در کاشانۂ وحدت نشینترک جلوت گوی و در خلوت نشین

Now rise, and nestle in the nest of Unity, abandon manifestation and sit in retirement!

نور دریای است ظلمت ساحلشہمچو من سیلی نزاد اندر دلش

اندرونم موجہای بیقرارسیل را جز غارت ساحل چہ کار

My breast is swarming with restless waves; what should the torrent do but devastate the shore?

نقش بیرنگی کہ او را کس ندیدجز بخون اھرمن نتوان کشید

The colourless picture, which no man has ever seen, cannot be painted save with the blood of Ahriman.

خویشتن را وانمودن زندگی استضرب خود را آزمودن زندگیست

Self-display-that is the very secret of life, life is to test out one’s own striking-power.

از بلا ہا پختہ تر گردد خودیتا خدا را پردہ در گردد خودی

The Self becomes more mature through suffering until the Self rends the veils that cover God.

مرد حق بین جز بحق خود را ندیدلاالہ می گفت و در خون می تپید

The God-seeing man sees himself only through God; crying ‘One God’, he quivers in his own blood.

عشق را در خون تپیدن آبروستارہ و چوب و رسن عیدین اوست

To quiver in blood is a great honour for love, saw, stave and halter-these are love’s festival

در رہ حق ہر چہ پیش آید نکوستمرحبا نامہربانیہای دوست

Upon the road of love, whatever betides is good; then welcome to the unloving kindnesses of the Beloved!

جلوۂ حق چشم من تنہا نخواستحسن را بے انجمن دیدن خطاست

Not my eye only desired the manifestation of God; it is a sin to behold beauty without a company.

چیست خلوت درد و سوز و آرزوستانجمن دید است و خلوت جستجو است

What is solitude? Pain, burning and yearning; company is vision, solitude is a search

عشق در خلوت کلیم اللہی استچون بجلوت می خرامد شاہی است

Love in solitude is colloquy with God; when love marches forth in display, that is to be a king!

خلوت و جلوت کمال سوز و سازہر دو حالات و مقامات نیاز

Solitude and manifestation are the perfection of ardour, both alike are states and stations of indigence.

چیست آن بگذشتن از دیر و کنشتچیست این تنہا نرفتن در بہشت

What is the former? To desert cloister and church; what is the latter? Not to walk alone in Paradise!

گرچہ اندر خلوت و جلوت خداستخلوت آغازست و جلوت انتہاست

Though God dwells in solitude and manifestation, solitude is the beginning, manifestation the end.

گفتہ ئی پیغمبری درد سر استعشق چون کامل شود آدم گر است

You have said that prophecy is a vexation when love becomes perfect, it fashions men.

راہ حق با کاروان رفتن خوش استہمچو جان اندر جہان رفتن خوش است

It is delightful to go on God’s road by caravan, it is delightful to go in the world free as the soul.